Քրդերը պատմության կեղծարարների շարքում: Ծոփքի թագավորություն

Քրդերի ախորժակը սահմաններ չի ճանաչում. հերթը հասավ հայկական Ծոփքին: Դեռ հլը փառք որ էս խզբզանքը բլոգներում ու քրդական պորտալներումա հանդիպում ու դեռևս չի հասել ակադեմիական մակարդակների: Քրդական հարցը ներկայումս զուգորդվում է Հայկական հարցի հետ ու որոշակի մակարդակի վրա հակադրվում Հայկական հարցին: Ամեն պարագայում կեղծարարության այս ձևը հատուկ է բոլոր աներևույթ «ազգերին», որոնք երբևէ պետականություն չեն ունեցել կամ էլ նոր են կոնսոլիդացվում որպես ազգ. մի ձև պիտի ինքնահաստատվեն, պատմություն հնարեն թե չէ ? Օրինակները բազմաթիվ են ու բազմաբնույթ:

Հարցին լուծում տալու համար պարտադիր պայման են հանդիսանում հակադարձելն ու արձագանքելը (յուրաքանչյուր ազդեցություն հակազդեցություն չգտնելով ավելի է խորանում): Կեղծիքը արդյունք չի տա ու հեշտ կչեզոքացվի համապատասխան քայլերի պարագայում, բայց ամեն անգամ կանգնում ենք կոտրված տաշտակի առջև. Հայաստանում գիտությունը մղված է վերջին պլան իսկ անհատները շատ բան անել չեն կարող: Սրա հետևանքով ամեն թափթուկ օգտվումա մեր թուլությունից:

Քրդական ռեվիզիոնիզմի մասին որոշակի պատկերացում կազմելու համար  առաջին հերթին խորհուրդ կտամ կարդալ Իսմաիլ Բեշիկչիի (İsmail Beşikçi) "Պետությունների կողմից գաղութացված Քուրդիստան" գիրքը: Բեշիկչին համարվում է քրդական պատմությանը վերաբերող աշխատությունների հիմնասյուներից մեկը:

Սարգիս Հացպանեանի հրավիրած մամլո ասուլիսը քրդական թեմայի շուրջ: ԴԻՏԵԼ ՏԵՍԱՆՅՈՒԹԸ

Նկարում պատկերված է Արշամ II թագավորի դրամը: Այս շրջանում արդեն նախորդ արքաներին հատուկ սրածայր խույրը փոխարինվում է հարթ գլխանոցով:

Էն անհարմար պահը երբ «պոնչիզմը» ու «քյաբաբիզմը» թափանցում են եկեղեցի

Հայաստանում առկա մշակութային անկումը դժվար թե ինչ որ բան շրջանցեր, այդ թվում հոգևոր արժեքները: Երբ երկրիդ մեջ «ախռանի պետ» կամ «գենեՌալի շոֆեռ» լինելը արդեն հաջողության գրավականա ու «պՌիստիժնի» ուրեմն ոչ միայն «խիարնա» թարս աճել այլ մի ամբողջ ժողովուրդ: 

«Մոմասեղանը» տեղադրված է Սեւանի ափին գտնվող Հայրավանքում (IX-XII դդ):

Լուսանկարը FB-ում հրապարակելուց հետո հանրային քննարկուների առարկա դարձավ, որից հետո Գեղարքունիքի թեմից արձագանգեցին՝ «Գեղարքունիքի թեմը կզբաղվի «Պոնչի» խնդրով»:

Armenian architecture. Digital Art and Drawings. Part 1

Author N. Gyulumyan 

Church of the Holy Cross on Akdamar Island and The monastery of Dadivank

Virtual architectural reconstruction of medieval Armenian capital Ani

Ani is a ruined medieval Armenian city situated in the Turkish province of Kars (Western Armenia), near the border with Armenia.

Between 961 and 1045 it was the capital of the medieval (Bagratuni) Armenian Kingdom that covered much of present day Armenia and eastern Turkey. Called the "City of 1001 Churches," Ani stood on various trade routes and its many religious buildings, palaces, and fortifications were amongst the most technically and artistically advanced structures in the world.

At its height, Ani had a population of 100,000–200,000 people and was the rival of Constantinople, Baghdad and Damascus. Long ago renowned for its splendor and magnificence, Ani was abandoned and largely forgotten in the sixteenth and seventeenth centuries.

Շիզոֆրենիզմը էս անգամ էլ հաղթեց բանականությանը

Չգիտեմ սրան ինչ որակում տամ .. գլխուղեղի ուռուցք, շիզոֆրենիզմ, հոգեկան խանգարում ... Սա ինչ մոլուցքա, ինքնահաստատման խնդիր ? Հայաստանում հազարավոր հուշարձաններ վերացման վտանգի տակ են, մնացյալ խնդիրներին անգամ չանդրադառնամ: Ինչով են մտածում էս մարդիկ, սրանք ինչ իրականությունում են ապրում. այլ մոլորակ, զուգահեռ տիեզերք: Սփյուռք, սփյուռք ...

Սփյուռքի ներկայացուցիչները մտադիր են ՀՀ-ում տեղադրել աշխարհի ամենամեծ խաչը